HOŞÇAKAL KATU ...

"BİR KEDİ SANA YAŞAMIN ÇOK FARKLI BOYUTUNU ÖĞRETECEK" DESELERDİ, GÜLER, GEÇERDİM.
Bir kedi bana, sevmenin, aynı zamanda özgür bırakmak olduğunu, beklentisiz, amasız sevmenin ne olduğunu öğretti...

3 gün önce ölmüşsün Katu... Merdivende bulmuşlar ölünü... Üç gün boyunca seni ararken, sen çoktan melek olmuşsun. O akşam son görüşmemizmiş, bilemedim. :(

Sokakları sevdin, arkadaşların, sevgililerin oldu...

İlk kez seninle öğrenmiştim bir canlıya bu kadar yakın olmayı. Seninle öğrenmiştim sokaktakilerin dilini...

Birlikte çok güzel eğleniyorduk. Ama sen başka kedileri istemedin. Pofuduk Oğluşum hariç. Onu bile bir ay sonra kabul etmiştin...

Üç yıl hiç sokağa çıkmayıp, birdenbire sokaklara alışman... Benim alışmam çok zor oldu, biliyor musun?  Yakalayıp, zorla eve getirdiğimde, öyle isyan ediyordun ki, yine bırakmak zorunda kalıyordum. Günde iki kez sana yemek vermek için sokağa çıkarken, KATU, diye her seslenişime koştuğunda " ÇOK ŞÜKÜR, BUGÜN DE HAYATTA" diye iç huzuruyla dönerdim eve.
Evdeki kedi sayısı çoğaldıkça, sen eve gelmeyi hiç istemedin. Gittin, kendine kedi seven bir aile buldun. Uyumak için o evi tercih ettin. Sen benim "ilk göz ağrımdın" ama tercihine saygı göstermekten ve hergün sağlığını kontrol etmekten başka seçeneğim yoktu.

6 yıl iyi bir hayatın oldu... Ama her ölüm gibi bu ölüm de çok erken be Katu...

2009 YILININ TEMMUZ AYINDA KARŞILAŞMIŞTIK. 

Seni özleyeceğim... İnşallah başka bir hayatta yine birlikte oluruz. Hoşça kal sevgili Katu, hoşçakal.


10 gün kaybolduğunda yazmıştım bu şiiri sana. Oysa şimdi... şimdi... Bir (15)Temmuz günü girdin hayatıma, Eylül de gittin... ( 21-23 Eylül)

Katu'm
Şu an her neredeysen,
geceyi sabaha döndürdüğüm
üçüncü uzun geceden sonra
umutla bekliyorum gelmeni
...

"kediler ölmez, geri dönmez"
diyenlere inanmaya hazır değilim
...

biliyorum,

saklambaç oynadığımız
mutlu günlerimizdeki gibi
bulmam için 

sessizce beklemektesin beni.

KATU : N'OLUR DIŞARI ÇIKAYIM...

YİNE AŞIK OLDUM. AMA EVDEKİ DESPOT BENİ DIŞARI BIRAKMIYOR. NEYMİŞ, BUGÜNLERDE SÜRÜ HALİNDE DOLAŞAN KÖPEKLERDEN KENDİMİ KORUYAMAZMIŞIM.

BEKLE BENİ ŞERAFETTİN, BURADAN Bİ ATLAYAYIM HELE...

KATU: - TAKILMA PEŞİME YAHU !

Bu kocakafalı sarman için evden kaçtım ama, yeter yahu! sürekli peşimde, seninle mi uğraşacağım. Avlanmak da istiyorum!

KATU : - CAMI AÇ ! ESİR MİYİZ YAHU !

KATU'NUN İSYANI !
-PENCEREYİ AÇ ! ESİRMİYİZ YAHU! BENİ EVE GELDİĞİME BİN PİŞMAN ETME... ŞUNUN SURASINDA KIRK YILDA BİR SEVGİLİMLE BULUŞACAĞIM.
-BU SARMAN'I ANLADIK DA ARKADAKİ TEKİR NE OLUYOR? YA ŞERAFETTİN? DIŞARIYA BİR ÇIKTIN, PİR ÇIKTIN YANİ... YOK AÇMIYACAĞIM PENCEREYİ...

KATU: "KEDİ OLDUĞUMU NİHAYET ANLADIM !:))

Üç yıldır pencerede boşuna beklemişim... Oysa dışarıda hayat varmış ya... Şöyle bir tur atıp, akşam geç saatlerde eve dönmek gibisi yok.
Yalnız evdeki hizmetçim bazen kapıyı kilitlemiyor mu, o zaman ona da eve sonradan getirdiği kedilere de
sinir oluyorum.

Ben kediyim yahu! Kedi !  Öyle kısıtlanmaya falan gelemem...

KATU'M DÖNDÜ :))

"-NERELERDEYDİN?" DİYE SORDUM.

-" YORGUNUM, UYUYACAĞIM ŞİMDİ," DEDİ...

DIŞARI HİÇ ÇIKMAYAN KATU ÜÇ GÜN ÜÇ GECE HAYATTA KALMAYI VE TÜM ARAMALARIMA RAĞMEN GİZLENMEYİ BAŞARDIĞINA GÖRE ARTIK TAM BİR KEDİ OLMUŞ DEMEKTİR.

"KEDİLER ÖLMEZMİŞ, YALNIZCA GİDERLERMİŞ"

 

KATUUUUUUU! NEREDESİN?

Bebekken gelmiştin evimize... Ve birkaç kez balkondan düşmek dışında dışarı çıkmamıştın. Kurban bayramı arifesinde eve kaçak girmeye çalışan sokak kedisi Şerafettin'den kaçarken düşmüş olmalısın. Şimdi nerelerde saklanıyorsun? Ne kadar uzaklaşmış olabilirsin ki? Gecenin bir yarısı geldiğinde kapıda kalmaman için aşağıya iniyorum ve umutsuzca geri dönüyorum. Gel artık...

Katu'm
Şu an her neredeysen,
geceyi sabaha döndürdüğüm
üçüncü uzun geceden sonra
umutla bekliyorum gelmeni
...

"kediler ölmez, geri dönmez"
diyenlere inanmaya hazır değilim
...

biliyorum,

saklambaç oynadığımız
mutlu günlerimizdeki gibi
bulmam için 

sessizce beklemektesin beni.

POFU VE KATU MUTLU GÜNLERİMİZDE...



POFU, SEN GİDELİ BEŞ AY GEÇTİ VE HALA SENİ ÖZLÜYORUM.:((